Mijn angst

Iedereen heeft wel iets waar hij of zij bang voor is denk ik. Je kan voor van alles angstig zijn. Vandaag vertel ik je mijn grootste angst.

Angst, ergens bang voor zijn. Het woordenboek zegt het volgende over het woordje ‘angst’: Gevoel van beklemming, vrees, onveiligheid of onzekerheid. Ik denk dat mijn angst dan het beste bij het woordje ‘vrees’ past.

Bang zijn kun je voor vele dingen. Zo ben ik bijvoorbeeld een beetje bangig voor honden, al laat babe mij zien dat niet alle honden evil zijn. Spinnen, de nacht, thriller en horror films…allerlei dingen waar je misschien wel eens angst voor hebt (gehad).

Ik bedoel echter wat anders, mijn angst ligt dieper en hoop ik nog lang niet/nooit mee te maken. Mijn angst is namelijk om alleen achterblijven. Oftewel: dat de liefde van mijn leven en/of mijn geliefde familieleden overlijden. Brrr…ik moet er niet aan denken.

Het is gelukkig niet zo dat ik hier iedere dag over nadenk en dat ik hierdoor uit angst niet meer kan genieten van het leven (gelukkig niet!), maar ik denk er wel eens aan. Met name als ik weer eens een drama aflevering van bijvoorbeeld Grey’s Anatomy heb gezien. Ik zal geen spoilers geven, maar daar zijn personages die mijn grootste angst hebben meegemaakt.

Hoe kan je in hemelsnaam verder leven als je vader, moeder of grootste liefde overlijdt? Hoe pak je dan de draad weer op? Wat voel je dan? Voel je Ć¼berhaupt nog wel iets? Heeft het leven dan nog wel zin? Krabbel je er weer boven op? Vind je wellicht ooit een nieuwe liefde? Hoe verwerk je zoiets joh, dat lijkt mij echt (bijna) onmogelijk.

Iedereen kent altijd wel iemand die zoiets (helaas) heeft moeten doormaken en die mensen komen er uiteindelijk ook wel weer bovenop. Echt respect hoor, het lijkt mij niet te doen…

SAMSUNG CAMERA PICTURES

Ik weet eigenlijk niet zo goed waarom ik deze blog schrijf, ik denk dat ik het gewoon wilde delen. Random gebabbel. Het is denk ik wel goed om hier af en toe bij stil te staan. Op die manier weet je ook wat/wie je op dit moment in je leven hebt en hoe dankbaar je daar voor kan/moet zijn.

Geniet elke dag van elkaar, knuffel (elke dag!) en af en toe een belletje/bezoekje kan ook geen kwaad. Wees dankbaar voor wat je hebt <3

Liefs!

Advertenties

9 gedachtes over “Mijn angst

  1. Helaas ga je het ooit meemaken, bij mij is dit gestart iin 1996 en het leek even niet op te houden, nu is het even stil, want ze zijn er niet meer.. mijn opa, mijn oma’s, mijn tante’s en omes, en mijn jonge tante op de operatietafel…. ja de wereld staat even stil…. maar het leven gaat door…. je moet wel, voor hen die er nog wel zijn, in mijn geval, een jong kind… mijn ouders… bla…

    Wat je voelt is verschillend, de ene dag gaat het beter dan de andere en het kost tijd… heel veel tijd….

    X

    Like

  2. Lieverd ik begrijp dat je daar bang voor bent. Wij moeten er ook niet aan denken om iemand te verliezen. Zullen wij afspreken dat wij samen nog lekker gaan genieten? Afgesproken. !!!!!! xx P & M

    Liked by 1 persoon

  3. Oh ja jeetje herkenbaar. Zelfs de honden trouwens :) Ik ben altijd al bang geweest dat dierbaren overlijden. Niet alleen om alleen achter te blijven, maar ook voor hen ofzo. Dat ze dan niets meer mee kunnen maken. Beetje gek gevoel eigenlijk. Dus lekker genieten maar van de tijd die we hebben!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s