Remember to remember

Een nieuwe rubriek! Ben je al benieuwd waar het over gaat?

Ik kwam een poosje terug de woorden ‘remember to remember’ tegen en dat vond ik zo mooi. Direct dacht ik: ‘ja, nieuwe rubriek voor m’n blog!’

Zoals jullie misschien wel weten ben ik deze blog begonnen voor mijzelf. Ik heb een geheugen als een zeef en dat vind ik soms best jammer. Als je mij vraagt wat ik twee jaar geleden heb gedaan tijdens de vakantie? ‘Geen idee’. Hoe de film verliep die ik een paar maanden geleden heb gezien? ‘Uhmmm…’. Wat we gisteren hebben gegeten? Rijst met tomaten roomsaus (en appelmoes). Iets over gisteren vertellen lukt mij nog wel ;)

Ik ben dus nogal vergeetachtig (al kan ik de écht belangrijke dingen of werk gerelateerde dingen wel weer onthouden, of juist van die suffe feitjes), dat is ook één van de redenen waarom ik ALLES noteer. Er gaan heel wat post-its doorheen. Maar goed, des te mooier is het om dingen terug te kunnen lezen en bekijken op mijn eigen blog!

Daarom deze nieuwe rubriek: Remember to remember. Hierin zullen herinneringen van vroeger naar voren komen. Toen ik nog een klein schattig meisje was. Een aantal dingen weet ik zelf nog, maar er is mij natuurlijk ook veel verteld door mijn ouders/familie. Prachtig toch? ‘De verhalen van vroeger’, ik voel mij nu al bijna een 85-jarige. Maar ik vind het mooi. Dus tja…alsjeblieft, deel 1!

Thee en koekjes tussen de middag
Vroeger, op de basisschool, hadden we altijd tussen de middag pauze. Ik woonde op 5 minuten afstand van mijn school en ik ging dus altijd lopend heen (meestal met een vriendinnetje). Als de ochtend dan geweest was ging rond 12:00 uur de bel en waren we tussen de middag vrij. Heerlijk vond ik dat! Even weer met mijn neus naar buiten en even geen schoolse activiteiten.

Mijn moeder was altijd thuis. Het opvoeden van haar kinderen was haar baan (ja, ik vind dat dat een fulltime baan genoemd mag worden). Dit hield dus ook in dat ze thuis was als ik tussen de middag vrij had. Dit heeft een prachtige herinnering opgeleverd <3

Zodra ik thuis kwam stond er namelijk altijd heerlijke warme thee klaar (misschien ben ik daarom nu zo’n theeleut) en koekjes. Natuurlijk aten we ook een broodje tussen de middag, maar ook koekjes. Speculaas koekjes wel te verstaan. Van die heerlijke, goedkope Aldi speculaas koekjes (echt joh, de lekkerste!). Die trouwens ook héérlijk zijn op brood (trust me).

collage 1

Ik voelde mij altijd zo welkom hierdoor, ze geliefd (lekker cheesy, I know). Vooral als het dan buiten koud was, dan verheugde ik mij in de klas al op de warme thee van mams.

De Smurfen
In de eerste paar kleutergroepen bestond zo’n tussen de middag uit brood en koekjes eten, thee drinken en het afluisteren van een langspeelplaat. Je weet wel…zo’n LP plaat van vroeger (ik denk net bij mijzelf, mennnn zo lijk ik al heel oud haha). En weet je welke plaat ik iedere keer weer wilde luisteren? Die van de Smurfen! Prachtig vond ik het. De smurfen in het Smurfendorp, het geklier van Gargamel, het geklaag van mopper smurf, de spionage van de kat Azraël en natuurlijk Smurfin niet te vergeten. Maar ook…de Gnap smurf! Wie kent ‘em niet? Heel toevallig kent babe ze ook, maar ik heb nog zelden iemand ontmoet die weet wat een Gnap smurf is. Wikipedia zegt het volgende hier over (mocht je er nog nooit van gehoord hebben: foei!):

‘Op een dag wordt een Smurf gebeten door de Bzz-vlieg. Hij wordt helemaal zwart en kan enkel nog “Gnap” uitbrengen. Zwarte smurfen bijten gretig in de staart van de anderen, waardoor steeds meer Smurfen met de ziekte besmet worden. Grote smurf ontdekt dat het stuifmeel van de affodil de Smurfen terug blauw kan maken. Als na een gevecht echter steeds minder blauwe Smurfen overblijven en Grote Smurf gebeten wordt door een blauwgeverfde zwarte lijkt alles verloren. Een brand in Grote Smurfs labo zorgt echter voor een ontploffing die de voorraad affodil stuifmeel in het rond blaast en alle Smurfen geneest’ (bron).

Fan-tas-tisch vond ik het haha. Toen ik eenmaal wat ouder werd, werd die plaat ook wat minder belangrijk.

In het moment zelf vond ik het toen al helemaal leuk en gezellig, maar achter af gezien vind ik het misschien nog wel mooier. Hoeveel kinderen kunnen zeggen dat ze altijd thuis opgevangen zijn? Helemaal in deze tijd waarin (fulltime) werk heel belangrijk, of nodig is en kinderen misschien steeds vaker naar de opvang gaan of overblijven op school. Ik vind het een dierbare herinnering en ik vond het mooi passen bij dit eerste deel van Remember to remember.

Wat is de meest dierbare herinnering van jouw basisschool tijd?

Liefs!

Advertenties

9 gedachtes over “Remember to remember

  1. Ik ging tussen de middag ook altijd naar huis als mijn moeder thuis was en anders ging ik altijd met een vriendje mee naar huis. Super fijn om aan terug te denken inderdaad, gewoon gezellig even uit school weg en thuis komen, mijn mams had meestal ook thee klaar staan een een broodje :)

    Like

  2. Leuke rubriek! Ik kan me die middagen ook nog goed herinneren, thuiskomen en dan was daar inderdaad mams met een pot thee en van die bastognekoekjes. Zo lekker! Even dippen en alles vertellen wat je hebt meegemaakt.

    Like

  3. Pingback: Remember to remember #2 | Life of Pirre

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s