Let’s Talk: Operatie #2

Gisteren was het dan zo ver, mijn operatie! Ik vond het nogal spannend en het verliep ook niet helemaal zoals gepland… Kijk je mee?!

Op dit moment lig ik op de bank in m’n onesie (liefde!) en mijn warme dekentje. Ik voel me ‘mwoah’, maar wel iets beter dan gisteren. De operatie is geslaagd, ik ben weer wakker geworden van de narcose (fieuwww, lichte angst voor niet meer wakker worden) en nu kan ik weer aansterken. De operatie ging verder prima, maar daarna ging het eventje ‘mis’…

2

De avond voor de operatie kwam babe nog met dit overheerlijke toetje aanzetten ‘omdat je even zielig bent’ <3

3

Ik werd voor de wekker aan al wakker, van de zenuwen denk ik.

1

Ik kon er niet meer onderuit, mijn (geliefde) planbord wreef het er nog even lekker in. Het is operatie tijd!

4

Wauw, echt een prachtige lucht in de ochtend

6

Babe ging ontbijten (voor mijn neus!), ik moest nuchter zijn. *Hongurrrrrr*

5

Ik mocht geen nagellak op mijn vingernagels (ivm dat zuurstofgehalte vinger-klipje), dus dan maar op de nagels van m’n voeten =D.

7

Make-up op hebben mocht ook niet (why mensen?!), maar ik deed het stiekem toch! Alleen een beetje wenkbrauw potlood hoor, dat kon geen kwaad leek mij (shhh, don’t tell).

8

Daarna was ik klaar om te gaan (soort van)

9

Hier sta ik sip bij het ziekenhuis, ‘ik wil nietttttt’…

10

Na even wachten werd ik super fijn ontvangen en naar mijn eigen privé kamer gewezen. Hoe luxe is dat?

11

Deze dingen vind ik altijd tof: een beweegbaar bed! Maar uhh…die 2e afbeelding van boven!? Lijkt mij niet echt chill liggen ofzo ;p

14

Babe was helemaal geobsedeerd met mijn ‘lieve kietelbare voetjes’. Kijk dan hoe hij kijkt, schattig =D

13

Ik moest een poos wachten (ik was natuurlijk véél te vroeg), dus ik vermaakte mij prima met m’n bed. Omhoog, omlaag, omhoog, omlaag…

16

En ik klierde babe met zijn antenne haar plukje XD *lol*

12

Dat vond ‘ie niet leuk haha

18

Een uur voordat ik opgehaald zou worden kreeg ik medicatie. Ik kijk hier nogal debiel, maar ik was vooral erg blij met het water (nuchter/niet drinken) DORST!!

19

Na lang wachten was het opeens zo ver. Het cliché is waar: je mag zo’n prachtig (aan de achter kant open!) shirt aan. Geel is zó niet mijn kleur!

19-0

Daar ga ik, zeg maar daaaaaag!

Hier lachte ik nog. Maar eenmaal (nog wakker) op de operatie tafel kreeg ik toch wel een lichte nervous breakdown. En vielen heel wat traantjes, maar de chirurgen en assistenten waren echt super lief en hebben mijn gerust gesteld. In mijn vorige operatie blog (klik) kreeg ik een comment dat ik misschien wel een knappe Grey’s Anatomy dokter zou krijgen. Dat was niet helemaal het geval, maar aardig was ‘ie wel ;).

19-1

Ennnn I’m back, duidelijk iets minder vrolijk.

Ik werd na de operatie wakker in de uitslaap kamer en ik moest echt zó huilen (I know…cry baby). Ik schrok echt wakker, heel naar! Ik had het ook benauwd, mijn neus zat dicht en ik voelde me shitty. Gelukkig was mijn zuurstof niveau gewoon in orde en mocht ik na een klein uurtje terug naar mijn eigen kamer. Daar kreeg ik opeens een partijtje hoofdpijn, niet normaal. Daarom zijn de lichten boven mij ook uit, ik kon er niet tegen. Het eerste uur na de operatie voelde ik mij dus ontzettend prut, daarna werd het gelukkig wel iets beter. Helemaal toen babe zei dat hij een lekkere appelflap voor mij had gekocht haha (feeder is ‘ie ;p).

20

Ohhh, lekker duf hoofd ook dit. Ik was weer redelijk bij, duimpje op!

20-1

Nadat ik was aangesterkt met 2 broodjes en een kopje thee sjeesde babe mij door de gangen heen. *zzzoeeefffff!*. Ik vond het leuk en ik wilde graag naar huis!

Ennnn….toen ging het mis =(  Mijn vader en babe waren de auto aan het halen en ik stond met mijn moeder in de hal te wachten (nog steeds in de rolstoel), beneden bij de hoofdingang. Opeens zag ik zwarte vlekjes voor mijn ogen, zweette ik mij de pleuris (is dat Gronings? lol), hoorde ik alles alleen nog maar heel dof en uiteindelijk ging ik out. Ik was volgens mijn moeder echt even weg. Voordat ik flauwviel zei ik nog tegen mijn moeder ‘niet in paniek raken, maar ik voel mij niet goed’. Ze heeft toen een omstander staande gehouden die ons heeft geholpen. Die vrouw heeft bij de balie gevraagd wat we het beste konden doen: naar de eerste hulp. Inmiddels was ik wel weer bij, maar voelde ik mij echt belabberd. Samen met die vriendelijke vrouw en mijn moeder naar de eerste hulp gegaan en die hebben ons vervolgens weer terug verwezen naar de afdeling waar ik echt 5 min. geleden vandaan kwam. Ze waren daar al op de hoogte dus mijn bedje stond alweer klaar en op mij te wachten. Ik kreeg weer wat te eten, ditmaal crackers en een héle zoute bouillon (bleh). Blijkbaar had ik dat echt nodig want ik knapte al snel op en mocht ik weer naar huis. Poging twee! :D

20-2

Hier was ik dus weer terug op de afdeling na mijn flauwval actie. Voelde mij echt bleh, zoals je kan zien aan m’n hoofd ;p

21

We zijn thuis! Omdat het uiteindelijk best laat was gingen we met zijn viertjes patat eten. Ik al hangend op de bank en de rest aan tafel. Lekker veel zout, dat ging er wel in!

22

Niet lang daarna ging ik naar bed, ik was echt kapot! Ik schreef nog wel eerst mijn ‘dankbaar voor’ briefje van de dag (inmiddels heb ik een pot vol met héél veel briefjes, wat ooit nog een blog wordt).

Dus tja, dat was me het dagje wel gisteren. Zoals ik al eerder zei voel ik mij vandaag wel iets beter, maar nog niet optimaal. Mijn hoofd doet nog steeds ‘raar’. Als in: als ik van links naar rechts kijk blijft het beeld achter (ofzo). Lastig uitleggen. Ook ben ik ook nog erg moe, een tripje van de bank naar de keuken kan net. Mijn tanden doen ook zeer (hoe kan dat?!), mijn keel voelt opgezwollen en ik heb een naar hoofdpijntje die nog niet echt weg wil gaan. Maar zoals ik op het briefje heb geschreven: ik ben dankbaar dat het allemaal (naast het flauwvallen) goed is gegaan. De poliep (want daar ging het om) is uit mijn lichaam en over twee weken krijg ik de uitslag (sturen ze op voor nader onderzoek). Spannend…

Bedankt voor alle lieve berichtjes, appjes en telefoontjes: heeft mij erg gedaan! <3

Liefs!

 

Advertenties

9 gedachtes over “Let’s Talk: Operatie #2

  1. Ik ben blij dat alles ondanks het minpuntje verder goed is gegaan en van dat beeld wat blijft staan herken ik wel, maar dan vanuit stressmomentjes of zo, of gewoon niet helemaal bij zijn, te moe… hahaha dat is zo gek als dat gebeurt ;-)

    Ik wens jou heel veel beterschap toe nu en dat je snel maar weer helemaal op de been mag zijn!

    X

    Liked by 1 persoon

  2. Strong woman! Super knap, ik ben blij dat het goed afgelopen is. Je ziet er op de foto’s nog best relaxed uit. Ik viel al bijna flauw bij het trekken van een tand, haha!
    Xoxo

    Like

  3. Pingback: 2015 –> 2016 | Life of Pirre

  4. Pingback: Liefde is #3 | Life of Pirre

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s