Let’s Talk: operatie #1

Altijd leuk: 23 keer naar de huisarts gaan, allerlei medicatie proberen, vervolgens naar het ziekenhuis voor een onderzoek en dan te horen krijgen dat je geopereerd moet worden. Dikke vette grote *yay*…. toch?!

Verdorie, het is gewoon waar: vanaf je 30e takel je echt af! Ik ben op het moment dat ik dit schrijf nog niet eens 30 (op 2 dagen na), maar ik weet nu al dat ik na mijn verjaardag geopereerd moet worden. Daarom alvast bovenstaand sarcasme, moet kunnen toch!?

Zonder dat ik ga vertellen waarvoor ik geopereerd moet worden (dat vind ik nog te eng en nogal een ‘dingetje’ om dat te delen), wil ik toch mijn ‘voorpret’ (not) met jullie delen.

Want, ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben zo iemand die (tot nu) nog nooit wat heeft gehad! Geen gebroken botten, geen enge ziektes, geen ziekenhuisopnames en laat staan een operatie. Dat is niet helemaal waar bedenk ik mij net. Toen ik baby was is er een kleine verdikking op mijn borst weggehaald, zonder verdoving (volgens mams heb ik het uitgekrijst!) en ik heb ooit gescheurde enkelbanden gehad. Maar goed, behalve die kleine drama-tjes, geen bijzonderheden dus.

Ik was de perfecte, niet zieke, geen zorgen, zonder drama, burger.

Tot nu. Want ook ik blijf niet gespaard, het is zo ver, ik moet er aan geloven: een operatie =(

Ondanks dat ik hier veel te vrolijk en humoristisch over schrijf, heb ik toch echt wel even een traantje (meerdere!) gelaten toen de ziekenhuis mevrouw het mij vertelde. Mijn eerste gedachtes? ‘Oh my god’, ‘Ik heb vast één of andere enge ziekte’, ‘WHAT DE F*CK’ en ‘Help ik ga dood’.

Hoe stom (of grappig) dat ook klinkt, het is wel waar. Ik moet geopereerd worden omdat er iets in mijn lijf zit wat er niet hoort. En dat is eng. Wat moet dat in mijn lichaam, hoe komt het daar en kan het kwaad?! Brrrr… ik vind het maar niks!

Vorige week had ik gesprekken in het ziekenhuis onder andere over de verdoving. Ik mocht allerlei dokter-mensjes (die de hele dag in zo’n klein hokje moeten werken?!) bij langs om de operatiedag, verdoving en andere bijkomstigheden te bespreken. Jammer dat ik er geen stempels of stickers mee kon verdienen, anders had ik er nu al 5.

A single white cloud against a blue sky

Ziekenhuizen vind ik maar eng. Ik vind het super tof en interessant om van die vieze, bloederige operaties te kijken (Grey’s Anatomy, anyone?), maar zodra ik er zelf heen moet schijt ik ‘em echt wel. Die geur, de witte jassen, die veel te vrolijke ballonnen die ze er verkopen in die eigenlijk veel te droevige omgeving, kinderen en volwassenen wandelend met een infuus…bleh.

En misschien nog wel het ergst van allemaal: ik wordt geïntubeerd (gekozen verdoving: volledig slapen). Ik weet niet precies waarom, maar ik vind dat zó creapy! Ik zie direct allerlei horror scenario’s voor me als ik denk aan intuberen (Grey’s Anatomy, anyone?). Een heel klein ieniemienie lichtpuntje is dat ze mij pas intuberen als ik al slaap en ze halen het er ook weer uit voordat ik wakker wordt. Dus tja….dat. Niet leuk. Maar, nog altijd beter dan een ruggenprik (toch?…).

Maar goed, ik wordt dus geopereerd. Op 1 december gaat het gebeuren en zoals je kan lezen kijk ik er echt ontzettend naar uit ;) Ik heb deze blog om mijn belevenissen vast te leggen (vooral voor mij zelf, hallooo geheugen als een zeef), dus daar horen ook de minder leuke dingen bij. Dus hoppa, online met die hap!

Tot zo ver mijn ziekenhuis/operatie ervaring deel 1. Ik zal op de dag zelf ook vast van die leuke lugubere foto’s maken dus een deel 2 is te verwachten (of je nou wil of niet).

Ben jij wel eens geopereerd (en geïntubeerd?!) en hoe heb je dat ervaren?

Liefs!

Advertenties

16 gedachtes over “Let’s Talk: operatie #1

  1. Nee, om maar met de vraag te beginnen, weleens een nachtje in het ziekenhuis dorogebracht, maar ja toen was ik net bevallen, dat is de enige keer ever dat ik in het ziekenhuis moest verblijven, en dan ook nog, omdat ik na 5 uur ben bevallen, als ik voor 5 uur was bevallen had ik dezelfde dag nog weg kunnen gaan, hahaha

    Geen idee waar om jij moet nu natuurlijk, en ja dit hoort ook op een blog eventueel, grey’s anatomy nooit gezien, niet echt, maar wel ER, anyone? :P Ik wens jou heel veel sterkte en dat je maar snel weer beter mag worden daarna!

    x

    Like

  2. Dat is helemaal geen leuk vooruitzicht. Maar denk aan Grey’s.. wie weet hoe sexy jouw chirurg is!

    Ik heb ooit maar één operatie ondergaan en die was ook nogal heftig. Een buik operatie, waarbij alle lagen werden open gesneden. Een keizersnede heet dat en op de één of andere manier denken sommige mensen (met name Amerikanen) daar heel licht over. Ik kreeg er een schitterend zoontje voor terug, verbleef 4 dagen in het ziekenhuis en herstelde gelukkig super snel. Maar toch, het was zeker niet niets.

    Maar het komt wel goed met je. Ik duim voor je dat je ziekenhuis een Mc Dreamy heeft in ieder geval.

    Liked by 1 persoon

  3. Ik ben helaas de afgelopen jaren een aantal keren geopereerd….niet alles blijkt goed te zijn in mijn lijf. Alle keren onder volledige narcose en dus geintubeerd, na de operatie had ik daardoor altijd wat keelpijn, verder geen last.

    Succes! En hopelijk niks ernstigs.

    Liked by 1 persoon

  4. Ow lieve mirr!
    Niet tof maar serieus, je slaapt heerlijk en hebt na die tijd alleen een wat rauwe keel maar dat is zo over. En waarschijnlijk ben je na je slaap zo euforisch dat je het overleefd hebt dat je eigenlijk vindt dat je best kan laten zien hoe ver je kan rennen en vind je iedereen om je heen veel zieliger want jou mankeert niks (denk je ;)) Je kan t en vergeet geen oordopjes of koptelefoon mee te nemen anders moet je die ws kopen en hé, we zijn wel Nederlanders hè? :p xx en knuff

    Like

  5. Ik ben als baby geopereerd, en toen ik 16 was aan mijn blindedarm. De eerste kan ik me vanzelfsprekend niet echt herinneren, de blindedarmverhalen zal ik je besparen, maar met de operatie zelf heb ik geen nare ervaringen. Als ik weer geopereerd zou worden en ik krijg de keus dan ben ik wel zo’n gek die voor de ruggenprik gaat. Lijkt me ontzettend interessant.

    Liked by 1 persoon

  6. wauw ik ben gelukkig nog nooit geopereerd en daar ben ik mee gezegend, alleen 1 keer met 13 hechtingen in mijn vinger in het ziekenhuis in Italie.. dat was wel een flink drama.. ik was in het prikkeldraad terecht gekomen toen ik van een brug afviel..

    Like

  7. Pingback: Let’s Talk: Operatie #2 | Life of Pirre

  8. Pingback: 2015 –> 2016 | Life of Pirre

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s