Introvert

Hoi! Ik ben Miriam en ik ben een introvert persoon. Bij dezen geef ik het toe, kom ik er openlijk voor uit en ga ik het niet meer ontkennen.

Ik ben er eigenlijk altijd wel mee bezig geweest: waarom ben ik introvert, waarom durf ik bepaalde dingen gewoon écht niet, hoezo kan ik niet gewoon helemaal los gaan tijdens het (stijl)dansen, waarom zit ik ’s avonds eigenlijk liever thuis dan dat ik naar sociale gelegenheden ga en hoe kan het dat ik soms écht even rust om mij heen wil hebben na een drukke week van werken en sociale activiteiten. Waarom ben ik zo? En waarom zei ik altijd dat ik niet zo was?

Ik las laatst een blog over introvert zijn (sorry, ik weet echt niet meer waar…slechte blogger ben ik ;p) en toen ging er eigenlijk een (klein introvert) wereldje voor mij open. Ik las het en om de paar zinnen dacht ik steeds: ‘Ja, dat heb ik ook!’, ‘ja, dat vind ik ook nooit leuk!’ ‘ja, dat wil ik ook altijd’… ‘Ja’ ‘ja’ ‘ja’ op bijna alles.

Het artikel was geïnspireerd door het boek van Sophia Dembling met de titel ‘de kracht van stille mensen – Introvert zijn in een drukke wereld’. Ik heb het boek nog niet gelezen, maar hij staat hoog op mijn verlanglijstje.

Als je het boek op internet opzoekt dan krijg je het volgende boekbeschrijvingen:

 
‘Introverte mensen zijn niet verlegen: ze genieten van de stilte’
 
‘Introverte mensen zijn niet asociaal: ze laden op door tijd alleen door te brengen’
 
‘Introverte mensen zijn niet onvriendelijk: ze prefereren één-op-één gesprekken in plaats van groepsgesprekken’
 

Die eerste vooral… ik kan er zó van genieten: de stilte.
Lekker op de bank zitten met een dekentje over mij heen, een kopje thee en lekker voor mij uit staren. In gezelschap niet participeren in het gesprek, maar gewoon alleen luisteren naar de anderen. Buiten op een muurtje zitten en luisteren naar de geluiden van bijvoorbeeld krekels. In de stad op een terrasje in stilte naar de mensen kijken. Ik kan mij zo úren vermaken. Is dat raar? Of stom? Of fout? Nee, nu niet meer.

Ik heb lang gedacht dat het wel raar was, of stom, of fout. Want andere (extroverte) mensen hebben dat toch ook niet? Die praten honderduit in een groepsgesprek, hebben van alles te vertellen en zijn (naar mijn idee ;p) nooit stil. Durven van alles, gaan helemaal los en kennen geen schaamte. Maar wie heeft bedacht dat extrovert ‘goed’ is en introvert ‘fout’? Ikzelf.

Soms vind ik dat ook leuk om te doen. Dan heb ik er opeens behoefte aan. Lekker gek doen, heerlijk voluit dansen tijdens een wedstrijd of de kletskont uithangen, maar daarna kruip ik het liefst weer eventjes op de bank met mijn dekentje en mijn kopje thee. Het is niet dat ik het niet wil (want ik vind afspreken met vrienden, spelletjes avonden enz. echt leuk!), maar het is meer een kwestie van kunnen. Ik zou het namelijk niet ‘volhouden’ om iedere dag (of in ieder geval heel vaak) maar druk te zijn met afspraken etc.

Ik beleef de wereld om mij heen als drukte. Pratende mensen, afgaande mobieltjes en alarmen, gekletst, altijd op social media, nooit even rust, altijd íets te doen hebben, niet stil kunnen zitten, iedere avond sporten, continu bloggen, altijd sociaal doen, altijd iets moeten omdat het moet of hoort, elke avond de deur uit, alle dagen vullen met bezigheden, altijd druk druk druk….met IETS, maakt niet uit wat.

Ik heb daardoor denk ik ook het idee gekregen dat introvert zijn ‘niet oké’ is, omdat de wereld zo druk is. Dit komt niet door mijn opvoeding, mijn omgeving, de mensen met wie ik om ga of iets dergelijks. Maar ik denk dat de wereld gewoon zo is. De wereld is extravert en ik ben dat niet, dus dat matcht niet altijd even goed (ofzo?!). Zij gaat iedere avond de deur uit naar vrienden? Ik moet er echt niet aan denken (no offence lieve vriendinnetjes!), dus wijk ik af van het ‘normale’. Dit slaat natuurlijk nergens op, want iedereen is weer anders en is zoals die is. Hierin is geen ‘goed’ of ‘fout’.

Ik ben echt heel benieuwd naar het boek van Sophia. Het boek laat namelijk heel duidelijk zien (als ik de recensies mag geloven) dat introversie gewoon oké is. Het laat zien dat introvert zijn niet ‘fout’ is, zoals de maatschappij of extraverte mensen om ons heen ons soms doen geloven.

Ik wil mijzelf niet per se in een hokje o.i.d. plaatsen, maar een beetje herkenning is natuurlijk altijd wel prettig ;) Voorheen vond ik mijn introverte ik niet altijd even fijn, maar tegenwoordig omarm ik mijn stille wereld.

Hoe ziet jouw wereld eruit (intro-/extravert) en kende jij het boek al?

Liefs!

Advertenties

14 gedachtes over “Introvert

  1. Ik denk dat ik een balans heb van beide, ik hou ervan om in de stilte te zijn, mij terug te trekken en als ik naar buiten ga is het verschillend, ik ben zo ie zo extrovert zeggen mensen, ik kan met iedereen kletsen, kort of lang, maar net als jij, kan ik ook genieten van een groot gezelschap en dan alleen luisteren. Soms iets vragen misschien maar gewoon zijn. En op andere momenten ben ik diegene die de boel leven in kan blazen. Zo is dat altijd geweest maar ik ben ook een binnenmens zeg ik altijd, dat ik dus thuis kom en zo kan genieten van de stilte, mijn Picasso de kat en gewoon even niets. Maar dat kan ook tv kijken zijn met dekentje op de bank en koffie of thee, hahaha

    Dat boek ken ik niet, en of ik het ga lezen denk het niet, maar het is misschien leuk om te weten dat mijn hele familie naar buiten toe vooral introvert is, maar binnen met elkaar is het gekke boel ook al kunnen we ook samen zitten en niemand die iets zegt…. hahaha Dat is heel gek misschien, maar dat zijn dan ‘wij’. We snappen elkaar.

    X

    Liked by 1 persoon

  2. Ik ken het boek niet. Zelf ben ik redelijk extravert maar ik ervaar de wereld om me heen vaak wel als druk. Om het maar niet te veel te merken doe ik denk ik maar gewoon mee haha. Mijn man is heel introvert en ik herken het wel dat hij zo kan genieten van rust.

    Liked by 1 persoon

  3. Ik dacht altijd extravert te zijn maar volgens mij ben ik een combinatie van beiden. Mooi artikel, goed geschreven en het boek lijkt mij heel interessant.

    Liked by 1 persoon

  4. Pingback: Saturday date night | Life of Pirre

  5. Heel herkenbaar! Super tof dat je dit geschreven hebt. Ik vind het ook heerlijk om (even) alleen te zijn, heb ook altijd gedacht dat dat saai was en niet gezellig en suf, maar heb het echt nodig zodat ik op andere momenten weer gezellig kan zijn.

    Like

  6. heerlijk een avond niks. Ik ben blij dat ik mijn vriendin een paar avonden per week bij haar man kan achterlaten (en ik heb het gevoel dat hij dat andersom heeft). Ik herken wat je zegt, vond het vroeger ook vervelend dat ik stil was (en de vragen: is er iets? vind je het wel leuk? Wat ben je stil…) Nu ben ik wat bijdehanter geworden én als ik geen zin heb in iets ga ik gewoon niet. Keerzijde is dat ik me er soms overheen zet en het dan stiekem ook wel leuk heb…

    Like

  7. Pingback: 2015 –> 2016 | Life of Pirre

  8. Pingback: Hieperdepiep, 2 jaar! | Life of Pirre

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s