Mijn verhaal

Een hele poos ben ik hier al over aan het nadenken: zal ik het wel of niet doen? Ik vind het een beetje ‘eng’ of zo en daarom heb ik het een tijd uitgesteld. Nu heb ik al mijn moed bij elkaar verzameld om je te vertellen over mijn slechte vriend: Acne.

Als eerst: ik heb even opgezocht of het acne of acné is, maar beide mag. Ik houd het bij acne ;p

Iedereen heeft vast wel eens iets waar hij of zij zich voor schaamt, zich niet prettig bij voelt en/of liever niet met anderen deelt. Bij mij is dat mijn slechte vriend acne. Zo, dat is gezegd en kan ik niet meer terug. Geïnspireerd door lieve Mariët over haar eigen dappere verhaal ben ik er nu ook eindelijk klaar voor. Vandaag vertel ik jou mijn verhaal.

Zolang ik mij kan herinneren heb ik er eigenlijk last van: ontstekingen onder mijn huid, pukkeltjes en roodheid. Eigenlijk alleen maar op mijn gezicht bij mijn kin. Dit begon toen ik een tiener werd (yay for that! Not). Mijn lichaam zat lekker hormonaal te puberen met als resultaat acne. Onder andere voor dit huidprobleem (want ik vond het toch echt wel een probleem) ging ik aan de pil en gelukkig hielp dat wel iets. Toch is het eigenlijk altijd wel onrustig gebleven en kwam het altijd weer tevoorschijn, ook als mijn huid een hele periode rustig was geweest. Je kan je misschien voorstellen hoe blij ik was als ik in zo’n ‘rustige periode’ zat en mijn huid zich kon herstellen. Des te meer baalde ik als ik zag dat de acne weer terug begon te komen (ik heb mijn huid echt vervloekt hoor).

Op een gegeven moment ging ik naar de huisarts, want tja…ik voelde mij toch niet echt mooi of zo! Ik denk dat ik alle zalfjes, pilletjes, crèmepjes, aanstipmethodes allemaal wel een keer (meerdere keren!) heb gehad… Aangezien ik deze zalfjes etc. altijd een langere periode moest gebruiken (na een paar weken/maanden werkt het pas) modderde ik zo een aantal weken, maanden en uiteindelijk zelfs jaren aan. De dokter heeft dan zo’n geweldig stappenplan voor acne. Stap 1: acne zalf, stap 2: andere acne zalf stap 3…enzovoort. Tot dat je uitkomt bij de laatste stap (die de huisarts liever niet neemt), want dat is zware medicatie genaamd Roaccutane (meer info hier) Je hebt dan onder andere een vergrote kans op een miskraam mocht je, in die periode dat je de medicatie gebruikt, zwanger worden en zelfs na het stoppen van de medicatie moet je een aantal maanden wachten totdat de stoffen helemaal uit je lichaam verdwenen zijn (heftig!) Dit krijg je alléén als al die andere stappen van het acne-stappenplan niet helpen. Ik kreeg Roaccutane.

En het hielp. Super fijn, ik was zo blij! Eindelijk weer een ‘normaal’ gezicht waarmee ik zonder schaamte over straat kon. De medicatie mocht ik een aantal maanden gebruiken. Mijn huidprobleem verdween en het bleef een hele poos rustig. Toch heb ik het nooit fijn gevonden dat ze een ‘huidprobleempje’ met zulke zware medicatie behandelen. Maar ja, ik had ALLES al geprobeerd en ik was toch een beetje wanhopig. Dan probeer je alles…

Járen verder, rond mijn 25e/26e, had mijn huid weer een slechtere periode. Ik was er zó klaar mee, ik kon wel janken (heb ik dus ook maar gedaan). Ik ging wéér naar de huisarts met de klachten die ik al jaren had. Hij vertelde mij echter dat het niet echt ‘normaal’ meer is om op deze leeftijd acne te hebben. Dat is niet meer toe te wijden aan ‘jeugd acne’ want de jeugd is immers allang voorbij (bedankt dokter, wrijf het er nog even in). Ik werd doorverwezen naar het UMCG (slik) voor onderzoek naar mijn baarmoeder. Ze dachten dat ik misschien het Polucysteus Ovarium Syndroom (PCOS) had. Meer info over dat symdroom vind je hier. Mocht ik dit syndroom hebben dan zou een toekomstige zwangerschap wellicht lastig worden (heule grote slik).

Nou daar zat ik dan, in het UMCG omdat ik ‘alleen maar’ acne had. Je ziet daar huilende mensen, mensen zonder haar, een man met een geamputeerd been, kleine kinderen met zo’n ‘Beterschap!’ ballon en ik was daar voor pukkeltjes. Not cool. Naar gevoel. Toch was ik blij dat ik onderzocht werd, just in case. Gelukkig was alles in orde, behalve dat één waarde van een bepaald mannelijk hormoon iets te hoog was. Ik vroeg aan de arts ‘ben ik daarom ook zo lang?’ (ik vond dat een logische vraag ;p) Ze moest lachen… Nee, dat lag niet daar aan (had toch gekund! haha).

Maar ja, dan ben ik dus van binnen in orde, maar van buiten nog steeds niet! Ik vertikte het om weer naar de huisarts te gaan (en opnieuw te beginnen met dat stomme stappenplan). In plaats daarvan zocht ik hulp bij De Tuinen in Groningen en de medewerkster daar heeft mij erg goed geholpen. Ze snapte dat het zeer vervelend voor mij moest zijn (dat kon ze ook wel zien aan mijn tranende oogjes) en ze raadde mij producten van ZARQA aan. Die hielpen, die hielpen goed! Ik was blij dat ik geen rommel meer hoefde te slikken of chemische goedjes hoefde te smeren. Deze natuurlijke producten van ZARQA hielpen prima!

Tot januari van dit jaar. Damn you huid! Het begon weer. Blijkbaar kan men (of alleen ik?…) immuun worden voor producten en ZARQA hielp dus ook niet meer. Toen ging ik zelf op onderzoek uit. Uiteindelijk kwam ik ‘salicylzuur’ tegen op onder andere de blog van Willemijn van LiveLifeGorgeous. Als je daar in de zoekfunctie het woord salicylzuur intypt krijg je allerlei interessante artikelen over acne en haar eigen ervaringsverhalen hierover!

Ik ging zelf op onderzoek uit, ik zocht ervaringsverhalen en ik kwam terecht op de website van Paula’s Choice. Lang verhaal kort: ik was lyrisch (of hysterisch) en ik bestelde de salicylzuur 2%. Deze heb ik 6 tot 8 weken lang om de dag alleen ’s avonds opgesmeerd. Na die weken gebruikte ik het iedere avond. En ik merkte verschil! Mijn huid werd minder pijnlijk, minder rood en begon zowaar te genezen!

Meer info + ervaringsverhalen over deze gel vind je hier.

Ik gebruikte er op advies van de huidtherapeut (ohja, daar was ik óók nog geweest) nog andere huidproducten bij. ’s Morgens was ik mijn gezicht met de face wash van Oil of Olaz, daarna doe ik het zalfje van ZARQA erop. ’s Avonds (nadat ik mijn make-up eraf heb gehaald) was ik mijn gezicht opnieuw met dezelfde face wash en kan het salicylzuur van Paula’s Choice erop. Op woensdagen geef ik mijn gezicht een lichte scrub met de skin appeal van Louis Widmer en op zondag verfris ik mijn gezicht met het groene klei masker van De Tuinen (zie onderstaande foto’s). We zijn nu dikke twee maanden verder en de acne is bijna helemaal weg =D

Je kan je misschien wel voorstellen, na die hele voorgeschiedenis, hoe blij ik nu ben! Mede daarom wilde ik graag mijn verhaal vertellen. Hopelijk inspireer ik hierdoor iemand en is hij/zij ook geholpen met het gezicht product wat ik nu gebruik. Ik hoop het zo! Ken je iemand die ook last heeft van acne, vertel hem/haar alsjeblieft over de producten van Paula’s Choice, met name die met salicylzuur! Het woordje ‘zuur’ klinkt misschien wat creapy, maar dat is het niet hoor. Ik had nog nooit over salicylzuur gehoord totdat ik ging bloggen (lang leve de blog!). Je hebt echt geen idee hoe anders ik mij nu voel nu de huid op mijn gezicht weer rustig is. Ik voel mij meer vrij en ik ben nog vrolijker dan normaal! Kom maar op met al die foto’s, ik vind het nu niet meer erg =D

Over foto’s gesproken. Tijdens mijn hele salicylzuur proces heb ik foto’s gemaakt. Voor mijzelf, om te zien of het zou werken. Uiteindelijk heb ik besloten om deze foto’s ook met jullie te delen. De eerste foto is van de eerste dag dat ik begon met het product (11 juni 2015), de acne is echter ook nog veel erger geweest dan dat (die foto’s plaats ik liever niet). De laatste foto is gemaakt op 23 juli 2015. De uitgelichte afbeelding van dit artikel op de home pagina (onder het tabblad ‘huisje’) is het meest recent, die is van 23 augustus 2015.

Op sommige foto’s draag ik (oog) make-up en op sommige niet, maar op alle foto’s heb ik geen foundation op (in ieder geval niet op mijn kin).

De Paula’s Choice gel die ik gebruik (Skin perfecting BHA 2% gel exfoliant) kost € 28,90 exclusief verzendkosten voor een flesje van 100 ml. Ik gebruik 1 druk op het pompje per keer, dat is genoeg voor mijn hele gezicht. Verzendkosten voor in Nederland zijn € 4,95 en woon je in België dan zijn de verzendkosten € 6,95.

Tot zover mijn (iets langer dan gepland) verhaal. Ik wilde het graag delen omdat ik hoop dat ik hierdoor iemand kan helpen! Ik weet hoe het is om niet blij te zijn met je eigen gezicht/huid en dat wens ik niemand toe! Na ruim 1500 woorden lijkt het mij tijd om het verhaal af te sluiten ;). Heb je nog vragen of wil je iets anders kwijt? Zet het in de comments :)

Liefs!

Advertenties

16 gedachtes over “Mijn verhaal

  1. Ik wil je alleen even vertellen dat ik super blij ben voor jou dat je iets gevonden hebt wat echt werkt! Natuurlijk weet ik nog hoe dat kan zijn, maar gelukkig bleef de term jeugdpuistjes ook gehandhaafd in mijn geval en nu soms een puist, maar oké dat hoort er nog wel bij en die trekken ook weer weg na de hormonale maandelijkse verandering ;-)

    X

    Liked by 1 persoon

  2. Wat super fijn dat je nu de juiste combinatie aan producten hebt gevonden waardoor het momenteel helemaal weg is. Hopelijk blijft het weg! Wat vervelend lijkt mij dat zeg! Ik krijg een paar keer per jaar soms spontaan een slechte huid en daar word ik al mega onzeker van. En dat is geeneens te vergelijken met echte acné, dus dat lijkt me al helemaal vreselijk. Ben echt heel blij voor je dat het nu weg is!

    Like

  3. Pingback: 2015 –> 2016 | Life of Pirre

  4. Pingback: Wit velletje | Life of Pirre

  5. Pingback: Een dagje…Zwolle! | Life of Pirre

  6. Pingback: Mijn verhaal – update | Life of Pirre

  7. Pingback: Hieperdepiep, 2 jaar! | Life of Pirre

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s